Google I/O 2015
Daar waren we bij. Want naast dat het leuk is om ook gelijk even tegen Meteor, Highway1, Elastic, Game of Drones, Paul Irish en Rahul aan te schuren, wordt daar altijd een hoop aangekondigd wat interessant is voor ons en daarmee onze klanten. In de categorie interessante dingen die er nu zijn: Android TV, Android Auto, Project Tango en de update van Google Photo’s. In de categorie dingen die gaan komen: Project Brillo, Weave, Project Jacquard, Project Ara, Jump en Project Soli. We lichten er een aantal voor ons ehh.. je uit.
Tango
Rahul heeft hem al binnen en wij hebben er ook alvast één voor in Nederland besteld: Tango. Je kunt er namelijk niet alleen NERF guns nóg vetter mee maken, Tango kan nog veel meer. De technologie in Tango begrijpt de wereld om zich heen door de sensors die ervoor zorgen dat Motion Tracking, Depth Perception en Area Learning mogelijk zijn op een mobiel device. Je kunt er dus apps mee bouwen die je omgeving kunnen meten, je precies de weg kunnen wijzen en je in een virtuele omgeving kunnen plaatsen. Drie verschillende doeleinden die voor een hoop mensen en bedrijven heel interessant kunnen zijn. Denk aan: exacte metingen, augmented reality en indoor wayfinding.
Jacquard en Soli
Jacquard en Soli zijn allebei vernieuwende input devices. Jacquard heeft zelfs al een eerste officiële partner, namelijk: Levi’s. Jacquard zorgt ervoor dat technologie nu ook draagbaar is. De interface wordt dus losgekoppeld van je apparaat. Simpele handelingen sturen een draadloos signaal naar bijvoorbeeld je telefoon en zet het dan op stil of verstuurt een sms’je.
Soli is geïnspireerd op de finesse van de menselijke hand. De nieuwe interactie sensor gebruikt radar technologie. De sensor trackt micro-bewegingen op de sub-millimeter en kan daardoor één radar signaal, namelijk de beweging van je hand, heel accuraat interpreteren. Het past in een enkele chip en kan dus in horloges of andere kleine devices gebouwd worden.
Met deze nieuwe input devices ben je niet meer gebonden aan je toetsenbord, muis of vinger. Stof en alle bewegingen die je kunt maken met je hand openen de deur naar oneindig veel navigatie-mogelijkheden voor bijvoorbeeld je nieuwe app.
Jump
Google Cardboard, VR-apps, niks nieuws zou je denken en toch is Jump een sprong (haha) vooruit. 3D in elke richting én tegelijk perfecte 360 video én tegelijk hoge resolutie zonder een beetje misselijk te worden of iets ongemakkelijk in perspectief is nog best lastig. Om dat te realiseren heb je namelijk perfect HD beeld nodig: niet in één richting, maar verschillende richtingen. Tegelijk verschillende kanten op filmen is al best een uitdaging, die losse beelden naadloos aan elkaar monteren een nog grotere. Jump lost dit op met GoPro’s Jump-ready 360 camera array die alle 16 camera’s zich als één laat gedragen. Dé oplossing dus voor je nieuwe VR-app.
Google ATAP
Voor vette projecten die grootse problemen oplossen houd je natuurlijk Google X in de gaten. De media zorgen er wel voor dat je daar niks van mist. Maar voor praktische IoT-projecten die je zelf nú al in kan zetten is het een aanrader om vooral ook Google ATAP (Advanced Technology and Projects) te volgen. Bovenstaande projecten komen namelijk vooral uit de pet van het ATAP-team. Het moonshot-gehalte ligt iets lager, maar het zijn wel allemaal hele vette dingen. Met API. En laat dat nou handig zijn voor ons. IoT is namelijk zeg maar echt ons ding. En Google I/O 2015 stelde ons dus allesbehalve teleur. We kunnen niet wachten om tegen al die projecten aan te kunnen programmeren.
ReQap: Webby, DIA, CodePact en 15 jaar Q
Soms gebeurt er zoveel tegelijkertijd dat het niet meer bij te bloggen is. Vorige week was zo’n week. Vooral ook omdat we om al die verschillende gebeurtenissen vol overgave aan het feesten waren. En nu een Qater, gelukkig is zo’n kater met een Q er één zonder hoofdpijn én één met veel trotse gevoelens.
Een Webby voor Design Museum
Om de week rustig te beginnen, waren we vorige week maandag in New York. Niet zomaar in een Starbucks, nee bij The Webbys. Je weet wel, dé oscaruitreiking van het internet. We waren daar samen met Fabrique omdat we met de site voor het Design Museum in Londen de People’s Choice Webby ‘Best Navigation/Structure’ hebben gewonnen (Can I hear a whoop whoop?). Maandag was het zover: tijd om de welbegeerde slinky-vormige Webby mee naar huis te nemen en voor onze 5-Word Speech:
CodePact
De dag begon afgelopen donderdag met het Onderwijsfestival2032. Als aftrap hield niemand minder dan Neelie Kroes een keynote en konden wij als partner eindelijk het CodePact ondertekenen. Met initiatiefnemer StartupDelta en Neelie Kroes willen wij ervoor zorgen dat Nederland een kweekvijver wordt voor Nederlandse en buitenlandse start-ups. Hoe? Nou, door élk kind te leren programmeren. Er bestaat geen baan meer waarvoor je geen computer nodig hebt en het is dus steeds belangrijker dat iedereen er verstand van heeft. Vroeger was het Excel, nu is het code. We zijn het dan ook volop eens met Kroes dat elk kind, ongeacht de omstandigheden, recht heeft op leren programmeren. En ook dat 2032 te laat is: “Dan ben ik dood en begraven. We moeten het nú doen, met elkaar, en niet langer afwachten tot iedereen er klaar voor is.” Dat gaan we dus ook doen. Om het CodePact te realiseren gaan wij hard door met CodeUur, ontwikkelen we coding lesmateriaal, leveren we vrijwilligers om les te geven en zijn we committed om zoveel mogelijk kinderen te helpen met het beginnen met programmeren. Hou ons maar in de gaten.
Een DIA voor DenHaag.com
Een wat? Een Dutch Interactive Award. Afgelopen donderdag ging de dag na CodePact verder in het Krasnapolsky Amsterdam. Samen met Fabrique was het iets spannender dan de Webbys, want de uitslag werd pas die avond bekend. Geeft niets, meedoen is belangrijker dan winnen. Gelukkig wonnen we toch, want winnen is nog steeds wél leuker. Met DenHaag.com wonnen wij de DIA voor ‘Activation’. Waarom? Het juryrapport zegt: “Zeer interactieve en slimme case met een goede visuele vormgeving. De stad wordt goed als merk gebruikt. Mooie ontsluiting van datasystemen. De technologie die er achter zit wordt goed gekoppeld, in samenhang met externe partijen. De open structuur met API is innovatief. Interessant dat big data wordt gebuikt voor bijvoorbeeld location based informatie. Complimenten voor het feit dat het aantal bezoekers organisch is verdrievoudigd.” Whihi, dankje.
Een DIA voor Kars
Met die fantastische DIA in de zak kon de avond natuurlijk al niet meer stuk, maar donderdagavond eindigde nóg mooier: Kars won de Professional DIA voor ‘Best in Technology’. De jury stak deze veren in Kars z’n je-weet-wel: “Op het eerste gezicht lijkt het een logische gang van zaken. De winnaar van de DIA Pro Best Technology heeft immers niet alleen met zijn bedrijf, maar ook op persoonlijke titel een ‘track record’ om u tegen te zeggen op technologisch vlak. Maar de Professional Award is geen bedrijfs- of oeuvreprijs, maar een persoonlijke klop op de schouder en hopelijk een motivatie om het mooie werk voort te zetten en verder te innoveren. Track record of niet, het afgelopen jaar heeft de winnaar laten zien dat kennis en kunde bezitten één ding is, het toepasbaar maken een tweede. En dan ook met de juiste doelstelling: onderwijzers en leerlingen in staat stellen om kennis en kunde te delen op een interactieve manier.” Dat gaat vast over CodeUur of Schooltas of is het LessonUp? Hoe dan ook: wij zijn ook trots op Kars! Apetrots.
Q is 15!
Ben je weleens op zo’n feestje geweest dat je moeder vroeg hoe het was en dat jij dan ongeveer een week niet meer kon ophouden met vertellen? Zo’n feestje hadden we vrijdag. Niet zomaar omdat het vrijdag was hoor, maar omdat we alweer 15 jaar bestaan. Vijf-tien jaar de Happiest Place voor Nerds al zeggen we het zelf! We zijn dan ook niet alleen trots op Kars, maar ook op zijn kindje: ons Q. Pro-tip: als je nog partyplanners nodig hebt, moet jij bij Cynthia en TimD zijn. Er was een heuse arQadehal met flipperkasten, racespellen, Pac-Man, Space Invaders en schietspellen; een photobooth; een oude kroeg met jukebox; een whiskyproeverij; een dansvloer én een Marrakech lounge inclusief waterpijpen, want het Q-uitje gaat dit jaar naar.. Ehh ja, je raadt het al: Marrakech! Hoeveel whisky er ook geproefd is, dit epische feestje vergeten we nooit meer en gelukkig hebben we de foto’s nog.
En oja!
Nog meer om trots op te zijn, want Fabrique won nóg meer design awards! Bij de prestigieuze iF Awards in München met onze website voor het Design Museum. En bij de European Design Awards Goud voor onze website voor het Van Gogh Museum en Zilver voor het Design Museum. Gefeliciteerd lieve Fabbers, welverdiend!
Zo dat was ’m weer even :-).
Malmberg einde van een tijdperk
Na vijf jaar nauwe en fijne samenwerking, doet het toch een beetje pijn en het missen is allang begonnen: Malmberg’s BAPS is volwassen en klaar om zelf verder te gaan. Empty nest syndrome here we come! Maar trots dat we zijn. Op de mooie dingen die we hebben gebouwd met Malmberg en IJsfontein en op het succes in het basisonderwijs. Weet jij nog wat een krijtbord is?
Digibord
Ok, misschien weet jij het nog wel. Maar voor de kinderen van nu is het krijtbord toch wel net zo abstract als deze:
Of deze:
Dat komt door de snelle opname van het digibord in het basisonderwijs. Het systeem dat we bouwden met Malmberg en IJsfontein draait nu op 85% van alle Nederlandse basisscholen. Het digibord is het systeem waarmee leerkrachten live in de klas hun les geven. Alle digitale methodes van Malmberg (denk bijvoorbeeld aan rekenen, begrijpend lezen en spelling) worden hierop ondersteund. Niet alleen voor lessen in de klas, maar ook voor het individueel oefenen.
En nog veel meer
Tijdens vijf jaar samenwerken hebben we natuurlijk meer gebouwd dan alleen de digibord-software. Zo ook de frontend API’s naar leerlingen toe, de resultatenmonitor, het licentiebeheersysteem en het CMS. Voor het CMS hebben we een generieke editor gebouwd. In deze editor hebben we samen honderden editors gemaakt, waarin redacteuren oefeningen kunnen maken. Zo heeft elke oefenvorm en elke methode zijn eigen passende omgeving en editor.
Het gehele platform maakt het mogelijk dat Malmberg geleidelijk alle papieren methodes gemakkelijk om kan zetten naar digitaal. IJsfontein ontwierp en bouwde de apps en alles wat je ziet. Wij het platform, het leerkrachtensysteem (BAPS) en het systeem voor de makers van de lesmethodes. Het systeem telt nu bijna 1 miljoen gebruikers en doordat het schaalbaar is opgezet kan het nog meer gebruikers aan.
Techniek
Voor dit project waren wij het eerste team binnen Q die de Github workflow met pull requests hebben toegepast. En nu willen we niet meer zonder. Voor back-end gebruikten we voor de API’s Play 2.0 in combinatie met Scala en als database MongoDB. Voor front-end gebruikten we voor het CMS en de resultatenmonitor AngularJS. Hosting gebeurt op AWS.
Afscheidsfeestje
Malmberg is klaar voor verdere ontwikkeling in Den Bosch en voor een intern team die dit doet. De afgelopen tijd hebben we dus dit nieuwe team in ons team opgenomen en nu zijn zij zo ver om zelfstandig goed verder te kunnen. Tijd dus voor een afscheidsfeestje. Maar niet voordat we nog even duidelijk gezegd hebben hoe fijn wij de samenwerking al die vijf jaren vonden. Het wordt geen klein feestje, want er heeft een hele lijst mensen aan gewerkt in verschillende teamsamenstellingen. Maar wat altijd gelijk bleef was de transparante relatie met Malmberg. Malmberg is voor ons hét voorbeeld van een fijne klant om mee samen te werken. We zijn blij dat we mee mochten werken aan één van de gavere projecten die wij ooit deden. Het was een grote technische uitdaging om dit immense platform schaalbaar en flexibel te houden voor de langere termijn. Maar het is gelukt. En hoe! Dankjewel Malmberg en tot het feestje! We kunnen niet wachten.
Onze 1002e Homey op Facebook
Slecht verhaal, met een episch einde. Zo zou je onze 1000e like actie op Facebook wel kunnen omschrijven. We liepen blauw aan in afwachting van onze enige echte 1000e liker. Maar toen besloot Facebook die niet te laten zien. Ok, ok, dan de 1001e. Ook niet. Je snapt het, de spanning was hier om te snijden.
Het werd de…
…1002e liker. En dat was Emile. Alhoewel… We zagen z’n unlike-like wel. Maar we houden wel van een beetje slim hacken. Hij was na 999 de eerst zichtbare liker en dus onze chosen one voor een rondleiding, Mario Kart, glijbaan, een geheimpje en natuurlijk een kleinigheidje.
Internet of Things
De dag van de langverwachte rondleiding waren we nieuwsgierig wie Emile zou zijn. Een neefje van het vriendje van de tante van Taco? Het broertje van de klimbuddy van Remco? De vader van Jeroen? Of de man van de zus van onze vaste PostNL bezorger? Nee, deze blogpost over een doodgewone Facebook rondleiding, werd opeens een Internet of Things blogpost. Onze 1002e liker bleek namelijk de maker van Homey. De rondleiding veranderde dus al snel in een demo van het slimme (nog te produceren) Kickstarter butlertje. Hoe bedoel je scoop? “Ja, ja. Glijbaan hier. Mario Kart daar. Heb je het geheim al gevonden? Wil je een cadeautje? De Hitchhiker’s Guide nooit uitgelezen? Nou ja! Ok, mogen we nu Homey zien?!”
Homey
Homey laat je huis doen wat je nodig hebt en was tijdens deze demo een Britse butler. Althans, zo klonk hij. En wie wil dat nou niet als je tegen je huis zit te praten? Homey is ook mooi. Je hoeft hem niet in je meterkast te verstoppen, want midden op je salontafel steelt hij de show. “Homey, what’s the weather tomorrow?”, “Tomorrow it’s seven degrees, sunny”. Hey maar, “Homey, turn the lights to green” en onze Philips hue lampen gingen op groen. Misschien nog wel nuttiger: “Homey, tell me a Chuck Norris joke…”.
Mede-nerd Emile is vooral heel blij met z’n flow editor waarin je alles met elkaar kunt connecten. Het gaat verder dan IFTTT, want je kunt met triggers, condities en acties zoveel stappen als je wilt aan elkaar knopen. Er is alleen (nóg) geen else. Homey gebruikt trouwens dezelfde API als ‘OK, Google’ en die wordt beter hoe meer het gebruikt wordt…
En zo werd een verrassing voor de 1002e liker ook een verrassing voor Q, want wij hebben hem natuurlijk gelijk besteld. De developers edition. De jouwe kun je hier bestellen.
VPRO: De IJzeren Eeuw
Popcorn gepopt? Onesie aan? Mooi, want net als jij zitten wij klaar voor de allereerste televisie aflevering van de geschiedenisserie De IJzeren Eeuw van de VPRO. 21.05 uur op NPO2. Goed moment om het even te hebben over het ijzersterke (pun intended) online magazine wat we voor deze serie bouwden.
Online magazine
Na afloop van deze televisieserie is iedereen expert in De IJzeren Eeuw, want daarnaast kun je ook ons online magazine lezen, naar de tentoonstelling in het Amsterdam Museum, het boek lezen en vanaf september de jeugdserie bekijken. Al deze aandacht heeft als doel om de industriële revolutie te belichten. Gedurende de serie brengt dit magazine zes edities met eigen thema’s uit om verschillende aspecten van de eeuw uit te lichten. Dus kom vooral ook terug!
Stereo afbeeldingen
We hadden het genoegen om samen met Lyangelo aan het magazine te werken, of beter: de vijfde turtle zoals we hem liefkozend noemen. Energieke gast met een passie voor alles geschiedenis en een vat vol goede ideeën. Hij wist precies hoe hij De IJzeren Eeuw online wilde vertellen. Een onderdeel van het vertellen zou ‘3D stereofoto’s’ moeten worden en dat is heel vet gelukt. Door middel van CSS faden we twee verschillende foto’s over elkaar in en uit. Dat zorgt voor een vet 3D effect en brengt de 19e eeuw tot leven. Kijk maar.
Techniek
De uitdaging was om het ontwerp wat goed werkt voor een papieren tijdschrift te vertalen naar een online volledig responsive magazine. De uitvoering is daarom een statische en dus snelle site geworden, maar compleet flexibel in gebruik voor de redactie door een custom gebouwde CMS editor. De hele backend is gebouwd in Ruby on Rails. De custom CMS editor zorgt ervoor dat de redactie elk component kan plaatsen waar ze dat maar willen: video, foto’s, 3D stereofoto’s, galleries, tekst, audio en ga zo maar door. Door elkaar, onder elkaar, boven elkaar of in elkaar. Wat ze voor ogen hebben, kunnen ze realiseren. Wel zo handig, want wat het magazine zo sterk maakt is de gave content en de mooie verhalen over De IJzeren Eeuw. Die wil je dus kunnen presenteren precies zoals je dat zelf het liefste ziet. En dat is gelukt.
Custom CMS editor
JasperH bouwde de custom CMS editor met een Rails admin toevoeging. Het is een plug-in die JSON uitblaft. Geïnteresseerd? Hou ons dan goed in de gaten, want binnenkort releasen we het, zodat jij het ook kunt gebruiken! Lief of lief?
Je hebt nog even tot de aflevering vanavond, genoeg tijd om door de eerste editie van het online magazine te bladeren!
Welkom bij Familie Pluym: Malmberg oefenapp
Rekenen en taal, dagelijkse kost wanneer je in groep 4, 5 of 6 zit. Wat extra oefening is dus nooit weg, maar dan moet het niet als huiswerk voelen. Want huiswerk, dat is misschien nog wel saaier dan de verhalen van je oom over die goede oude tijd toen telramen nog hip en happening waren. Gelukkig is oefenen met Familie Pluym allesbehalve saai.
Familie Pluym…
…is ontwikkeld door Malmberg. Met de directe feedback in de app en de extra uitleg kun je alle oefeningen zelf maken. Je oefent trouwens niet zomaar wat, maar het rekenen en taal wat je net gehad hebt in de klas. Het enige wat je nodig hebt is een Windows of Mac computer of een iOS of Android tablet. In huis? Dan ben jij er helemaal klaar voor!
Soap
Het kan lichtelijk verslavend werken, Familie Pluym neemt je namelijk elke maand mee in een nieuw avontuur. Aan jou om de uitdaging op te lossen. Vader Ben is een uitvinder, moeder Mirjam een avontuurlijke piloot, Daan een game- en computerexpert en Lisa houdt erg van dieren. Dit gezin inclusief bakkende tante, opa en nog een mega-intelligente hamster, laat je niet zomaar in de steek. Helemaal niet na de spannende aflevering waarmee elke maand begint.
Gamification
Door middel van de oefeningen los jij de uitdaging op en help je Familie Pluym weer een stukje verder. De omgeving kent 36 ruimtes en elke maand is er een nieuw verhaal. Groep 4, 5 en 6 krijgen hun eigen verhalen die aansluiten op de behandelde stof in de klas. De scenes spelen zich af in en om het huis van Familie Pluym. Levels en het filmpje van de aankomende maand stimuleren je om benieuwd te blijven naar wat nog komen gaat. De meerkeuze en open vragen, levels, story arc, de geluiden en alle beweging zorgen ervoor dat het meer als een game voelt dan school.
DecorJS
Familie Pluym is nou zo’n website die allesbehalve plat is en daarom kwam Marcel’s DecorJS goed van pas. Het bestaat uit omgevingen en oefeningen die allemaal opgebouwd zijn met interactieve lagen, plaatjes, diepte en audio. DecorJS in een engine met een declaratieve opbouw van scenes. Het beschrijft zegmaar een kijkdoos. DecorJS berekent dus voor jou hoe dingen verplaatsen en hoe die dan zouden moeten vergroten en verkleinen. Je hoeft het allemaal niet zelf meer specifiek te programmeren. Een browser doet dat met 3D transformaties en DecorJS maakt dat een stuk makkelijker doordat het een JSON-object rendert naar 3D HTML-output. Én DecorJS is open natuurlijk, dus jij kunt het ook downloaden.
Al zin om je rekenen en taal op te krikken? Dan kun je nu op malmbergvoorthuis.nl beginnen. Veel plezier!
De lancering van CodeUur: And we’re off!!11!!1!
Dat was nog eens vet. De lancering is voorbij, maar CodeUur natuurlijk niet. Nee, CodeUur begint net. Vrijdag 6 maart begon het met 3930 basisschoolleerlingen en vanaf nu gaan we voor al die kinderen in Nederland. Gelijktijdig hadden we een succesvolle start vanuit Science Center Nemo. Ronilla Snellen opende, wethouder Kajsa Ollongren gaf het startsein en Kars gaf de les.
@ Nemo
Wauw, wat een enthousiasme. Niet alleen van de directeur van Nemo, Kajsa en Ronilla, maar vooral ook van de leerlingen van groep 8 van basisschool De Kleine Reus. Zij hadden de eer om bij de officiële lancering niet in de klas maar in Nemo hun eerste CodeUur door Kars te volgen. Zelfs het meisje dat bij binnenkomst nog riep: “Hé meester, wat het leukste hieraan is? Ze hebben gratis WiFi!”, om enthousiast met haar telefoon te bliksem Whatsappen, vergat haar telefoon zodra het CodeUur was begonnen.
Iedereen in de klas had wel een Xbox, Playstation, smartphone of een computer thuis. En iedereen speelde daar weleens spelletjes op. Maar waar komen die dan vandaan? “Uit de winkel!”, “Van bedrijven!”. Klopt. Dat betekent dus dat er iemand is die ze bedenkt en bouwt. “Waarom niet wij? Zullen we een game bouwen?”. Dat zagen de leerlingen van De Kleine Reus wel zitten, want dit idee werd met luid gejuich en geklap onthaald. Onder leiding van Kars, Frank en Code Koos gingen alle leerlingen enthousiast aan het werk. Van de camera’s en microfoons van het Jeugdjournaal, de NOS en Radio 1 waren ze weinig onder de indruk. Iedereen had na een uur een uniek eigen spelletje die veel verder ging dan de opdrachten die ze gekregen hadden. “We moeten stoppen.” “Neeeee, boeeeee!”. Toppers die Kleine Reuzen!
En de 131 andere scholen
De lancering vond niet alleen plaats in Nemo. Na het startsein vonden er tegelijk ook CodeUren plaats op 131 andere scholen! Meerdere Q’ers waren onder de vrijwillige programmeurs die die CodeUren gaven op die scholen, zoals: Leonard, Michiel, JaapM, Chris en Wouter. Hieronder vertellen ze wat ze ervan vonden.
Leonard
“Ik was bij de J.H. Snijdersschool in Rijswijk, groep 7/8. De les geven vond ik supertof. Vooral nice om te zien dat eigenlijk iedereen in 1 uur iets werkend had. De kinderen waren enthousiast, lekker interactief, durfden vragen te stellen en waren hard bezig.”
Michiel
“Ik was bij Basisschool de Bras in Den Haag. De kids kwamen erg ver. Ze verzonnen allemaal hun eigen dingen. Zoals een pinguïn die een vis opat, fopprinsessen, stuiterende basketballen en een prinses die onthoofd werd. Een kind riep nog: "Ik wil later bij Google werken.” Het was een groot succes!“
JaapM
"Ik was bij groep 7 van de Dr. E Broekmanschool in Amsterdam. Wat ik grappig vond is dat bijna alle koppels vrijwel vanaf het begin overliepen van creativiteit en afweken van de opdracht. Twee jongens hadden binnen de kortste keren een multiplayer spel met twee bewegende eenden (wsad, en pijltjestoetsen). Een ander duo had powerups gemaakt, als je die pakte werd de kat iets kleiner zodat je makkelijker door het doolhof kon.”
Chris
“Ik was bij groep 7a van De Kleine Reus in Amsterdam. Vanaf minuut 1 waren ze allemaal enorm geïnteresseerd. Veel vragen, veel ideeën. "Chris Zegers, Chris Zegers, Chris Zegers, kom kijken!” Ze waren zo lekker bezig dat we uiteindelijk bijna 2 uur bezig zijn geweest. Het gaf onwijs veel energie!“
Wouter
"Ik ben naar Het Koraal geweest in Assendelft. De kids gingen als een speer! Aan het eind kreeg iedereen het voor elkaar om een werkend spelletje af te hebben. Daarnaast allemaal kids die wilden weten hoe het leven van een programmeur eruitzag; "Maken jullie dan de hele dag games? En hoe is dat dan?”. Heel inspirerend om te zien hoe zij enthousiast werden op een manier zoals je dat zelf ook ooit had.“
Meld je aan
Heb jij een school? Of ben je net als Kars, Frank, Code Koos, Leonard, Michiel, JaapM, Chris of Wouter een programmeur die graag een CodeUur zou geven? Geef je dan op! Het is echt leuk! En leerzaam natuurlijk. Grijp die kans!
Het is zover: Stichting CodeUur lanceert
Aanstaande vrijdag lanceren we met 131 basisscholen, 3930 leerlingen en wethouder Kajsa Ollongren het allereerste landelijke CodeUur vanuit Nemo. We hebben CodeUur samen opgezet met Ronilla Snellen en de hulp van Like to Share en DutchBasecamp. Het doel: In primair onderwijs zorgen dat programmeren een structureel onderdeel wordt van het lesprogramma. Waarom? Omdat computers een steeds grotere rol spelen in ons leven en dus ook in de banen van de toekomst. Zoals iedereen nu op z’n minst wel een beetje moet kunnen excellen, is het straks ondenkbaar dat jij je computer niet kan vertellen wat het voor je moet doen. Dát heet programmeren. En programmeren kun je leren! Trouwens, dat is nog leuk ook.
Kleine Kars
Er was eens een Kars die zich op school verveelde. Tot zijn vader een Commodore 64 kocht. Deze Commodore was voor Kars niet zomaar een computer, maar het ding waar hij zijn hersens mee kon kraken en creatief mee kon zijn. Toen hij tien was begon Kars voor de lol met programmeren: code kopiëren, worstelen en kijken wat hij er zelf mee kon. Op de middelbare school was het hetzelfde liedje, dus programmeerde hij daar vrolijk door met pen en papier. Zo zijn trouwens een hoop Q’ers begonnen met programmeren: een eerste computer, een hoop nieuwsgierigheid, een beetje verveeld en een dosis creativiteit. Daar kom je al een heel eind mee! En daar komen we nog steeds een heel eind mee, want zo werken we hier ook. Programmeren zoals wij dat doen bestaat uit een combinatie van creativiteit, problemen oplossen, engineering en puzzelen. We vervelen ons nooit meer.
BasissQool
En daarom is het jammer dat er niet meer mee wordt gedaan vanuit school zelf. Kunnen programmeren is namelijk in ieder geval een bruikbare skill. Minstens net zo bruikbaar als rekenen en aardrijkskunde. Dus waarom wordt daar op school weinig tot niks mee gedaan? Dit was voor ons een reden om les te gaan geven op school. Drie jaar geleden was het zover. Kars gaf voor het eerst les aan de klimop-klasjes van groep 6 tot en met 8 van basisschool De Nieuwe Weg in Poeldijk. Dat was zo leuk en ging zo goed, dat later ook de rest van deze klassen een les kregen in programmeren. Allemaal enthousiaste kinderen. Hier moesten we meer mee!
Met Scratch bouwde Kars eenvoudige games, pakte de programma code, knipte die op in kleine stapjes en de leerlingen bouwden zo stap voor stap het spelletje weer na. Wat daar leuk aan is, is dat ze zelf kunnen zien hoe het allemaal werkt. En dát het werkt! Op de helft heb je al een half werkend spelletje. En je kunt het aanpassen zoals je dat zelf wilt.
Stichting CodeUur
Maar om dit allemaal nou in je eentje te organiseren. Dat is best lastig. Zeker, als je wilt dat elk kind in Nederland zou moeten leren programmeren. Daarom zijn we heel blij dat Ronilla Snellen en Ruben Nieuwenhuis op ons pad kwamen met CodeUur. Ze wisten waar wij al mee bezig waren en konden nog wel een partij gebruiken om dit van de grond te krijgen. Zo gezegd, zo gedaan. Nu zijn we samen met Ronilla, DutchBasecamp en Like to Share hard op weg om inderdaad alle kinderen aan het programmeren te krijgen. We vinden dit zo leuk, dat we het niet alleen organiseren, maar dat we ze ook zelf geven. Niets leuker dan kinderen op deze manier geïnteresseerd te krijgen in niet alleen programmeren, maar ook wiskunde en natuurkunde.
CodeUur
Tijdens het zelf weer in elkaar programmeren van het spelletje komen ze er namelijk achter dat ze alles kunnen bouwen wat ze verzinnen. Een bom! Even uitpuzzelen hoe een bom werkt en je kunt het bouwen. Stiekem heb je dan al een beetje natuurkunde geleerd. Eén prinses. Waarom niet twee? En wat dacht je van wat extra monsters. Tijdens het bouwen, worden ze steeds creatiever en aan het einde van de les heeft iedereen een ander eigen spelletje. En per ongeluk ook nog een hoop geleerd! Met Stichting CodeUur matchen we scholen en vrijwillige programmeurs aan elkaar. Zo kunnen scholen elke vrijdag gratis een les programmeren afnemen en programmeurs kunnen deze geven. Uiteindelijk zou CodeUur een vast uur moeten worden in het curriculum van elke basisschool, naast handarbeid, aardrijkskunde, taal en rekenen.
Heb jij een school of ben je programmeur? Hier kun je je opgeven voor een CodeUur. We beloven dat we niet gaan zingen:
Empat.io: about people
As you might already know: we love programming. Good programming. And we believe that an important part of really good programming is creating products for the web that are not only useful, but also friendly. To create products in a user friendly way you must consider your users, but getting to know users with certain limitations, such as blindness, can be difficult for programmers and designers. Johan bridges this gap with empat.io, a website about people and the accessibility of the web. And now it’s live!
Accessibility only seems tricky…
Johan has been working on making products accessible for the web for quite a while now, going back to before he started working at Q. Go, Johan! What really grinds his gears *insert Peter Griffin meme here*, is that making the web accessible for people with disabilities is usually approached from a technical point of view. He believes that accessibility should start with understanding what people need before looking at technical solutions. Last year at the Edge Johan discovered that he wasn’t alone. Accessibility was one of the key topics at the conference. Even major developers were struggling with what to do. For Johan it was Christian Heilmann who came up with the answer: “What we need is more empathy”.
So, the magic word…
…is empathy. Empathizing with users is a best practice for creating products for any group, but it is especially important when making products accessible for people with disabilities. The main problem with making products accessible is that accessibility issues end up being solved by programmers after the product has been designed. This means these issues are ignored during the design phase and must be addressed once development begins. It makes it harder to develop solutions that are truly user friendly. Empathy with the user should be part of every step of the production of your product. Don Norman calls this human centered design.
Now Johan has decided to help make it easier for programmers and designers to empathize with users with disabilities by putting their stories online. By listening to their stories, you can end up with a product that is not only useful, but also accessible to all. And that’s what you want. Even when empathy really isn’t your thing. Because, FYI, at least 25 percent of your Dutch audience has some sort of disability. Better is errr.. well, better!
Awareness
Introducing empat.io. Empat.io brings the stories of people accessing the web to designers and programmers, so they can be aware of how their decisions impact their disabled users. Johan knows that empathy works, because he’s taken developers to user tests with people with disabilities. You may think your product is user friendly and accessible, but letting real people test it is an eye opener.
Even Johan was surprised by the results of these tests. Arend, one of the first to tell his story on empat.io, tested a travel advice table which Johan had developed for a client. This table was designed to be accessible by every technical measure available, but tough luck, because Arend couldn’t use it.
Building accessibility into your product shouldn’t be a problem left to programmers alone, it should be an issue for the whole team from the start. Designing and programming shouldn’t just be done with technical guidelines, but with the help of actual people. That includes people with disabilities.
A glimpse into the future
Awareness makes good solutions possible. For now, empat.io is trying to create awareness by telling the stories of people with disabilities on the web. Johan hopes that these evolving stories will increase your understanding of the obstacles that these people encounter. Some don’t see a lot, some see nothing at all, others have to use a stick to control your website with only a keyboard. And these obstacles are just the tip of the iceberg. Soon Johan plans to provide more stories and articles about people with disabilities accessing the web.
Oh and by the way
Johan wants to expand empat.io with the experiences of a diverse group of people. The blind and visually impaired only take up a small percentage of the group who have difficulty accessing the web. Would you like to help increase understanding of the problems that people have accessing the web? Please email johan@q42.nl or tweet @huijkman. We want to hear your story! Also, of course, when you want to tell your own story about difficulties you experience while using the internet because of your handicap. Let’s make the web a better place together!
Inspired, hungry for more and by coincidence Dutch? Watch this video of Johan’s presentation “Accessibility in a nutshell”:
Al 10 jaar niet meer weg te slaan: Chris
Hoera! Chris is niet meer weg te slaan. Al 10 jaar niet meer. En z’n ‘niet meer weg te slaan’-gezicht ook niet. Tijd voor een ‘stuipen op het lijf’-verrassing en tompouces dus! Wist je al dat het tompouces waren? En niet tompoucen? Ik wist dat niet. Maar HEMA zegt dat en dat vind ik nogal een betrouwbare bron op tompouces-gebied. Ik dwaal af. Chris, al 10 jaar niet meer weg te slaan. En hier lees je waarom niet.
Stel je voor…
…een Chris. Z’n lange metalhaar is er net af, hij jaagt een spin voor z’n metal drummende huisgenoot weg en dan.. Ontvangt hij een mailtje. Een mailtje van Lukas op z’n eerste Windows telefoon. Je weet wel. Zo eentje met zo’n pennetje en een startmenu, nog net geen Windows 95, maar net zo vervelend. Of hij nog iemand wist van de studie die aan de slag zou kunnen bij Q. Net voordat hij op verzenden wilde klikken dat hij niemand wist: “backspace, baaackspace, backspaaaace. Ja, misschien ikzelf.” Chris was zich namelijk vergeten in te schrijven voor het afstuderen, hij had dus toevallig een aantal maanden weinig tot niets te doen. Hij wilde eigenlijk Woedend! bellen, waar hij eerder stage had gelopen en wat had bijgeklust. Van Q had hij nog nooit gehoord. Maar waarom eigenlijk niet daar proberen? Misschien was dat ook wel leuk. Van Kars mocht hij gelijk langskomen. In de tram vroeg Chris zich nog af of hij niet beter een bloesje had aan kunnen trekken, die twijfel was bij Q gelijk weg. Kars leidde Chris even rond (dat ging snel want het was een wit hok met zes programmeurs: “Hoi” Hooooi) en vroeg of hij koffie wilde (op eigen risico, want Lon had het gezet, en die drinkt zelf geen koffie). Zijn sollicitatiegesprek ging een uur over de Hitchhiker’s Guide to the Galaxy en een beetje over CSS. En hij mocht morgen beginnen. Precies hoe Kars toen uitlegde waar de naam Q42 vandaan komt, zo vertelt Chris het na 10 jaar nog steeds.
En toen bleef ‘ie
De eerste maanden werkte Chris aan de Matrix webapplicatie voor de overheid. In z’n eentje. Want zo ging dat toen nog. Je was projectleider. Én programmeur. Én tester. In één. Voor het afstuderen was hij eigenlijk op zoek naar een grotere corporate partij. Een stemmetje in z’n hoofd vond namelijk dat hij pas mocht zeggen dat dat soort bedrijven stom waren, als hij het echt had geprobeerd. Maar gelukkig won het stemmetje dat zei: “Fuck it, ik blijf bij Q.” Daar is hij nu nog steeds heel blij mee en wij ook! Zijn afstudeerproject was De Wijk Vertelt, de voorloper van Web in de Wijk. Natuurlijk was hij weer projectleider, programmeur én tester, maar nu kon hij gezellig samenwerken met Kars’ vrouw: Gianne Veling, zij deed het ontwerp. Chris was vanaf nu de officiële nummer zeven bij Q. Gezellig!
En hij blijft
Long story short: een vrouw, een huis, twee kinderen, een auto en een motor verder is hij allang operationeel directeur en één van de drie eigenaren van Q. Dat had hij niet gedacht toen hij het die eerste dag met Kars over de Hitchhiker’s Guide had. En al helemaal niet nadat hij zich, notabene in de eerste week, versliep tot half twee ’s middags. Iets met een vastgelopen Windows telefoon. Het was voor Chris een onwaarschijnlijke commerciële move waar hij nog steeds hartstikke trots op is. Wij ook, Chris! Chris is gebleven voor het avontuur. 10 jaar geleden wist niemand waar Q nu zou zijn en dat geldt ook voor de volgende 10 jaar. Het is totaal anders dan het hok met zeven man waarin hij begon. Iedere keer gebeuren er nieuwe dingen en dat is spannend. De ups waren er meer en hoger dan de downs. En de downs waren stiekem ook wel tof, omdat we die altijd met z’n allen ook weer oplossen. En dat is waar Q hetzelfde blijft. We zijn inmiddels niet meer met zeven man, maar het voelt nog steeds als dat kleine hechte clubje. Chris maakte Q’s missie z’n eigen, namelijk: een happy place voor nerds creëren. Daar is hij 10 jaar mee bezig geweest en daar is hij nog steeds mee bezig. Thanks, Chris!
Het jubileum
Maar hoe verrassen we Chris? Chris heeft namelijk eigenlijk z’n vinger wel in elk Q-papje. Maar nu moest híj eens in het zonnetje gezet. Rahul mailde Lukas: “Hey, valt het jou ook zo op dat Chris op elke ‘niet meer weg te slaan’-foto precies hetzelfde hoofd heeft?” Goh, dat is eigenlijk wel zo. En de maskers, t-shirts en tompouces waren besteld. Chris schrok zich een hoedje en Rahul was er vanuit Mountain View via Hangouts ook bij. Inclusief masker natuurlijk. Op naar de volgende 10, Chris! Enne is there any tea on this spaceship? Voor bij de tompouces, zegmaar?
Oh en Amsterdam deed ook mee:
Ineke 