Tag Archive | chris

Happy plees voor nerds

image

Goede programmeurs zijn liever lui dan moe. Benjamin is daar een mooi voorbeeld van. Hij werd er namelijk schijtziek van (pun intended) dat hij opstond om naar de wc te gaan en er dan pas bij de wc achterkwam dat de wc bezet was. Al die tijd: wasted. Dat moet makkelijker kunnen.

image

Eureka!

Connected toiletten. Nooit meer naar de wc als er al iemand op zit, nooit meer onzekerheid óf er iemand op zit. Jij bent misschien hard bezig met je connected huis, wij met ons connected office. Onder het genot van pizza en de Apple Keynote bouwden Benjamin, Chris en Jeroen afgelopen maandagavond twee connected toiletten en een splinternieuwe API. Ergens tussen het boren, kabels langs de deur trekken en stroom aftappen door, dacht Chris: “Hé, ik was toch software engineer?”. Nee, manusje van alles, Chris. Manusje van alles.

image

De techniek

Éen wc heeft een proximity sensor in het deurslot om te checken of de wc bezet is. De ander heeft in plaats van een proximity sensor een micro switch in het deurslot: één probleem twee oplossingen. De Electric Imps zetten via een API (een node.js server) de hue lampen die we voor de wc’s hebben hangen op groen bij vrij en op rood bij bezet. Deze API poept uit (kon het niet laten, sorry) of toilet 1 of 2 beschikbaar is of laat een lijst zien met alle toiletten en hun beschikbaarheid. Nu hoef je echt nooit meer onnodig van je plek af. Opgelosssst!

image

Slack

Zodra de API geslackt was, gingen de Q’ers los. Sjoerd had bijvoorbeeld binnen no time een hele nuttige Slack integratie, namelijk het command: /ikmoetnodig. Zo kun je als je nodig moet direct in Slack zien waar je heen kunt als de nood het hoogst is. Wie weet bestaat er binnenkort ook een command om een toilet te reserveren, ook een idee vanuit Slack. De hue lamp bij de gekozen wc kan dan bijvoorbeeld oranje knipperen, zodat iedereen ziet dat jij voorrang hebt. Minder ethisch verantwoord misschien is het idee om ook een geursensor in te bouwen en met een paars knipperende lamp de potentiële toiletbezoeker te waarschuwen: “Ja, dit toilet is vrij, maar betreden op eigen risico.”

image

Maar even zonder dollen

Poep-en-pieshumor is zonder twijfel retegrappig, maar dat betekent niet dat onze connected toiletten niet serieus nuttig zijn. Niet alleen is het een leuk project om na werktijd met je collega’s te bouwen, maar het bewijst ook dat je met programmeren alles makkelijker en dus beter kunt maken. De mogelijkheden zijn oneindig: API all the things! En als je die API opengooit blijken de mogelijkheden die anderen zien nog verrassender en oneindiger (is dat een woord?).

Onze next step: connected lift. Als je naar huis gaat heb je vaak haast om je trein nog te halen. Je pakt je tas snel in, maar daar sta je dan. Bij de lift. En die komt maar niet. Waarom niet de lift alvast roepen terwijl jij je tas inpakt? Over efficiëntie gesproken!

Maar in de tussentijd, iemand geïnteresseerd in connected toiletten?

Al 10 jaar niet meer weg te slaan: Chris

image

Hoera! Chris is niet meer weg te slaan. Al 10 jaar niet meer. En z’n ‘niet meer weg te slaan’-gezicht ook niet. Tijd voor een ‘stuipen op het lijf’-verrassing en tompouces dus! Wist je al dat het tompouces waren? En niet tompoucen? Ik wist dat niet. Maar HEMA zegt dat en dat vind ik nogal een betrouwbare bron op tompouces-gebied. Ik dwaal af. Chris, al 10 jaar niet meer weg te slaan. En hier lees je waarom niet.

image

Stel je voor…

…een Chris. Z’n lange metalhaar is er net af, hij jaagt een spin voor z’n metal drummende huisgenoot weg en dan.. Ontvangt hij een mailtje. Een mailtje van Lukas op z’n eerste Windows telefoon. Je weet wel. Zo eentje met zo’n pennetje en een startmenu, nog net geen Windows 95, maar net zo vervelend. Of hij nog iemand wist van de studie die aan de slag zou kunnen bij Q. Net voordat hij op verzenden wilde klikken dat hij niemand wist: “backspace, baaackspace, backspaaaace. Ja, misschien ikzelf.” Chris was zich namelijk vergeten in te schrijven voor het afstuderen, hij had dus toevallig een aantal maanden weinig tot niets te doen. Hij wilde eigenlijk Woedend! bellen, waar hij eerder stage had gelopen en wat had bijgeklust. Van Q had hij nog nooit gehoord. Maar waarom eigenlijk niet daar proberen? Misschien was dat ook wel leuk. Van Kars mocht hij gelijk langskomen. In de tram vroeg Chris zich nog af of hij niet beter een bloesje had aan kunnen trekken, die twijfel was bij Q gelijk weg. Kars leidde Chris even rond (dat ging snel want het was een wit hok met zes programmeurs: “Hoi” Hooooi) en vroeg of hij koffie wilde (op eigen risico, want Lon had het gezet, en die drinkt zelf geen koffie). Zijn sollicitatiegesprek ging een uur over de Hitchhiker’s Guide to the Galaxy en een beetje over CSS. En hij mocht morgen beginnen. Precies hoe Kars toen uitlegde waar de naam Q42 vandaan komt, zo vertelt Chris het na 10 jaar nog steeds.

image

En toen bleef ‘ie

De eerste maanden werkte Chris aan de Matrix webapplicatie voor de overheid. In z’n eentje. Want zo ging dat toen nog. Je was projectleider. Én programmeur. Én tester. In één. Voor het afstuderen was hij eigenlijk op zoek naar een grotere corporate partij. Een stemmetje in z’n hoofd vond namelijk dat hij pas mocht zeggen dat dat soort bedrijven stom waren, als hij het echt had geprobeerd. Maar gelukkig won het stemmetje dat zei: “Fuck it, ik blijf bij Q.” Daar is hij nu nog steeds heel blij mee en wij ook! Zijn afstudeerproject was De Wijk Vertelt, de voorloper van Web in de Wijk. Natuurlijk was hij weer projectleider, programmeur én tester, maar nu kon hij gezellig samenwerken met Kars’ vrouw: Gianne Veling, zij deed het ontwerp. Chris was vanaf nu de officiële nummer zeven bij Q. Gezellig!

image

En hij blijft

Long story short: een vrouw, een huis, twee kinderen, een auto en een motor verder is hij allang operationeel directeur en één van de drie eigenaren van Q. Dat had hij niet gedacht toen hij het die eerste dag met Kars over de Hitchhiker’s Guide had. En al helemaal niet nadat hij zich, notabene in de eerste week, versliep tot half twee ’s middags. Iets met een vastgelopen Windows telefoon. Het was voor Chris een onwaarschijnlijke commerciële move waar hij nog steeds hartstikke trots op is. Wij ook, Chris! Chris is gebleven voor het avontuur. 10 jaar geleden wist niemand waar Q nu zou zijn en dat geldt ook voor de volgende 10 jaar. Het is totaal anders dan het hok met zeven man waarin hij begon. Iedere keer gebeuren er nieuwe dingen en dat is spannend. De ups waren er meer en hoger dan de downs. En de downs waren stiekem ook wel tof, omdat we die altijd met z’n allen ook weer oplossen. En dat is waar Q hetzelfde blijft. We zijn inmiddels niet meer met zeven man, maar het voelt nog steeds als dat kleine hechte clubje. Chris maakte Q’s missie z’n eigen, namelijk: een happy place voor nerds creëren. Daar is hij 10 jaar mee bezig geweest en daar is hij nog steeds mee bezig. Thanks, Chris!

image

Het jubileum

Maar hoe verrassen we Chris? Chris heeft namelijk eigenlijk z’n vinger wel in elk Q-papje. Maar nu moest híj eens in het zonnetje gezet. Rahul mailde Lukas: “Hey, valt het jou ook zo op dat Chris op elke ‘niet meer weg te slaan’-foto precies hetzelfde hoofd heeft?” Goh, dat is eigenlijk wel zo. En de maskers, t-shirts en tompouces waren besteld. Chris schrok zich een hoedje en Rahul was er vanuit Mountain View via Hangouts ook bij. Inclusief masker natuurlijk. Op naar de volgende 10, Chris! Enne is there any tea on this spaceship? Voor bij de tompouces, zegmaar?

imageimageimage

Oh en Amsterdam deed ook mee:

image